Category Archives: Uncategorized

«ΤΟ ΧΘΕΣ ΜΙΑΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ»

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: http://www.paperwingsphoto.com/images/content4.jpg

Πήρα ένα τετράδιο λευκό χαρτί,
κάθε μέρα κι ένα τετράδιο λευκό χαρτί
ένα καινούριο
απείραχτο, όπως η νέα μέρα,
θεματοφύλακα της σκέψης μου
καθαρό
η πρώτη σελίδα πάντα του σήμερα
ποτέ του χθες

Ώσπου έγιναν τα τετράδια
πύργοι άδειοι λευκοί στο δωμάτιο
οι φιλντισένιοι μου πύργοι του σήμερα
που με πνίγουν πιο πολύ από το χθες τελικά

Ώστε κατέληξα στην ανακύκλωση,
εν τέλει
όλοι οι πύργοι μου θα έχουν γίνει πια
τετράδια λευκό χαρτί.

Εγώ πάλι κράτησα μόνο ένα
το πρώτο
και την πρώτη σελίδα απ’ όλα τ’ άλλα
μία για κάθε μέρα
τη μόνη λερωμένη από τα πολλά τα σήμερα.

Ανακύκλωσα τα γράμματά τους
τους τόνους, τις τελείες, τα κόμματα,
τους ήχους τους.

Έπιασα κι έκαμα δυο φτερά
Τα φόρεσα
και σα ρίζωσαν καλά στα κόκκαλά μου
άφησα πια τον ελεφάντινο τον πύργο
το λημέρι μου
ελεύθερη, με τα φτερά του χθες,
από το σήμερα.

Α.Χ. Αλεξανδροπούλου, ΑΓΡΙΝΙΟ 8/11/2005

«Ανάμνηση ψυχής»

Χλεμούτσι, παράσταση 2014 Αρχοντούλα Αλεξανδροπούλου, Βασίλης Κομπορόζος

Χλεμούτσι, παράσταση 2014
Αρχοντούλα Αλεξανδροπούλου, Βασίλης Κομπορόζος

Σα να χάνεσαι, ψυχή,
στην ψυχανάλυση του κάθε πόρου
Σαν να εξατμίζεσαι με τον ιδρώτα
κολλάς στα ρούχα και ξεγλιστράς
στο πλύσιμο, ψυχή,
απάνεμη γωνιά στο σώμα

Μού κρύβεσαι στων φαγητών την ευωδιά
στα παιδικά σεντόνια
ψύχωση ιατή κι αρχειοθετημένη
το παίζεις το κρυφτό σου,
πιο πάνω απ’ τον καιρό,

Κι εγώ, σαν το παιδί μου
που παίζει ανέμελα
κι αφήνει το παιχνίδι
για νέα σκανταλιά,
ξέχασα πια πώς είσαι,
πού είσαι, αν είσαι εκεί

Βέβαιη πως θα είσαι, μεστή, εδώ, για πάντα,
μαθήτρια εσύ απούσα,
σαν να σε βλέπω εδώ,
ανάμνηση εσύ,
όσων νομίζω ότι ζω.

Haikus

One of my PoetrySoup Haikus
http://www.poetrysoup.com/poem/out_of_water_642879%5B/caption%5D

Sound upon sound beat
make clouds lighter to bear as
light erases mist.

Των κυμάτων της
οι δεσμώτες βράχοι σου
μόνο θεατές.

Almond blossoms
devoured by mist.
Spring has come

A fool of a tree
offers its almond blossoms
to the misty feast.

Sole witness to the crime
crystal chandelier
pending above the body.

Archontoula Alexandropoulou 2015

2014 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2014 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 680 times in 2014. If it were a cable car, it would take about 11 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

ΜΙΑ ΕΦΗΒΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Photo: Archontoula Alexandropoulou

Olympia Train Station Photo: Archontoula Alexandropoulou

Δυσκολεύομαι πολύ να εποικοινωνήσω με τους ενήλικες.

Με εμποδίζει η εγγενής εφηβεία μου.

Έχω σκαλώσει στο μεταίχμιο.

«Μετωρίζομαι» μετέωρη και το μόνο που με αγχώνει

είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε διαμάχη.

Σε τόσο έντονη διαμάχη, ώστε δεν ακούει ο ένας τι λέει ο άλλος.

Ώστε δεν αντιλαμβάνονται πως συμφωνούν…

Θα ήθελα να βρω εκείνον τον φοιτητή που κάποτε — θα ήταν 1994, ίσως 1995 —
στάθηκε μέσα στην aula (το μεγάλο αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Αθηνών)

και είπε στους εκπροσώπους των παρατάξεων πως έπρεπε να σταματήσουν να μαλώνουν

γιατί έλεγαν τα ίδια πράγματα….

Έπρεπε να είχα κατέβει να τού σφίξω το χέρι.

Είναι πολύτιμη η καθημερινή εφηβεία μου

Με βοηθά να θυμάμαι σαν να ήταν χθες,

εκείνο το «in medias res» που είχα αντιγράψει στο τετράδιο στο γυμνάσιο.

Με βοηθά να θυμάμαι πως το θέατρο στη σκηνή απελευθερώνει.

Με βοηθά να θυμάμαι πως το θέατρο στη ζωή με καταρρακώνει.

ΜΕ βοηθά να θυμάμαι πως τα όνειρα αναβάλλονται αλλά δεν εγκαταλείπονται.

ΚΙ είναι μαζί μου πάντα εδώ, σαν τη ζωή που κρατά το ξύλο όρθιο,
παρότι το χρώμα στην ξύλινη πόρτα έχει τριφτεί και ξεφτίσει.

ΜΕ βοηθά να σ’ αγαπώ πάντα, παντού, όπως και πρώτα.

Καλό μήνα!

μετωρίζομαι: αστειεύομαι

(Μια λέξη που μού έχει «κολλήσει» μαζί με εκατοντάδες άλλες από την κατ’ επανάληψη ανάγνωση της έκδοσης  «Αραβικόν μυθολογικόν. Νέα Χαλιμά» Επιμελητής: Κεχαγιόγλου, Γιώργος
Υπεύθυνος Σειράς: Αγγέλου, Άλκης, 1917-2001
Εκδότης: Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Σειρα: Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη
Έτος Έκδοσης: 1990

Το φιλί

Το φιλί
Εκατό στις εκατό ζωές να περιμένεις
και γι’ άλλες εκατό αρκεί για να σε θρέψει
εκείνο τ’ ακριβό φιλί το πρώτο
το ανεκτίμητο

κι ωστόσο πώς τη δίψα
να ξεχάσεις για ένα ακόμη
στα ανοιχτά τα πέταλα
μές στην καρδιά του ρόδου.

ένα ακόμη σου φιλί
κι άλλο ένα
κι άλλο
κι άλλο.

«Το φως και η σκιά του»

https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpa1/v/t1.0-9/1383895_318222758380275_7250265093105410675_n.jpg?oh=7e4907e34d6f7beb0b1b39ffa3626605&oe=551F1A27&__gda__=1424062746_e648dd50118408c56b7e322b809d8cbf